EDM - Elektronische Afstandsmeting
Definitie
Elektronische Afstandsmeting (EDM, van het Engels 'Electronic Distance Measurement') is een landmeetkunde-instrument en -methode voor het nauwkeurig bepalen van afstanden tussen twee punten door gebruik te maken van elektromagnetische straling. Deze technologie heeft de traditionele meetmethoden zoals ketting- en bandmeting grotendeels vervangen.Werkingsprincipe
EDM-instrumenten werken volgens het principe van voortplantingssnelheid. Het apparaat zendt een elektromagnetisch signaal (meestal in de vorm van infrarood- of laserstraling) uit naar een reflector of retroreflector op het tweede meetpunt. Het teruggekaatste signaal wordt ontvangen, en de afstand wordt berekend op basis van de tijd die het signaal nodig had voor de enkele of dubbele reis.De basisformule is: afstand = (snelheid × tijd) / 2
Soorten EDM-apparaten
Totaalstations
De meest voorkomende toepassing van EDM-technologie, waarin de afstandsmeting is geïntegreerd met hoekmetingen. Deze instrumenten vormen de standaard in de moderne landmeetkunde.Laserdistantiemeter
Compacte en draagbare apparaten voor korte tot middellange afstanden, veelal gebruikt in bouwkunde en binnenwerk.Theodoliet-EDM combinatie
Oudere vormen van gecombineerde instrumenten, tegenwoordig grotendeels vervangen door digitale totaalstations.Voordelen
Beperkingen
Toepassingen
Nauwkeurigheid
De nauwkeurigheid van EDM wordt meestal uitgedrukt als: ±(a mm + b ppm × d km)Waarbij 'a' een vaste fout is en 'b' een proportionele fout afhankelijk van afstand. Moderne instrumenten bereiken vaak nauwkeurigheden van ±(3 mm + 3 ppm).