Fotogrammetrie
Definitie
Fotogrammetrie is de wetenschap en technologie van het verkrijgen van betrouwbare informatie over fysieke objecten en hun omgeving door middel van het analyseren van fotografische afbeeldingen. Deze techniek wordt veel toegepast in landmeten, cartografie en constructie.Historische Ontwikkeling
Fotogrammetrie ontstond in de 19de eeuw als reactie op de beschikbaarheid van fotografische camera's. De eerste toepassingen waren gericht op topografische metingen en kaartering. Met de introductie van luchtfotografie in de vroege 20ste eeuw groeide het toepassingsgebied aanzienlijk. In de moderne tijd heeft digitale fotogrammetrie de mogelijkheden sterk uitgebreid.Werkingsprincipes
De basis van fotogrammetrie rust op het principe dat afstanden en coördinaten kunnen worden bepaald door meervoudige fotografische opnames van dezelfde objecten onder verschillende hoeken. Met behulp van wiskundige modellen en kalibratie van camera's kunnen driedimensionale coördinaten worden berekend.De techniek maakt gebruik van:
Soorten Fotogrammetrie
Analytische Fotogrammetrie
Gebruikt gescande fotografische negatieven en gespecialiseerde meetmicroscopen voor nauwkeurige coördinatenmeting.Digitale Fotogrammetrie
Biedt voordelen zoals snellere verwerking, hogere nauwkeurigheid en betere integratie met Geographic Information Systems (GIS).Aërische Fotogrammetrie
Werkt met foto's gemaakt vanuit vliegtuigen of drones voor grote areakaarten.Terrestrische Fotogrammetrie
Gebruikt grondgebonden camera's voor kleinere objecten en nauwere metingen.Toepassingsgebieden
Fotogrammetrie wordt veel toegepast in: